Nel werd Esther in 1968
uit de serie whats in a name
Nel werd Esther in 1968
Op mijn vijftiende heb ik vrij impulsief, vanuit het niets mijn naam veranderd. Ik moest als oudste uit een streng katholiek gezin van zeven naar het ziekenhuis voor een blindedarmoperatie, en mijn moeder zei tegen mij: “Ga jij maar alvast.” Vreselijk vond ik het dat ik alleen moest. Toen ik mijn naam opgaf bij de balie, moest ik denken aan het Israëlische zangduo Esther en Abi Ofarim, dat toen een hitje had. Ik vond die Esther een mooie vrouw, dus die naam werd het. Toen mijn moeder op het bezoekuur kwam, moest ze het van de verpleegsters horen. “Er ligt hier geen Nelleke met die achternaam”, zeiden ze, “wel een Esther.”

Hoewel ik verder eigenlijk een vrij makkelijke puber was, was ik erg streng als het over die naam ging: na die ziekenhuisopname luisterde ik alleen nog maar naar Esther. Mijn oorspronkelijke naam was ik op dat moment goed zat. Ik was geboren als Nelleke, wat ik op zichzelf nog wel leuk en liefelijk vond klinken, maar er waren in mijn omgeving meerdere Nellekes, waardoor ik dan maar Nel werd. Een bloedhekel had ik aan die boerennaam. Dat was ik niet.

Ik was al op jonge leeftijd bezig met mooie dingen. Op mijn dertiende leerde ik mezelf kleding maken. Later ben ik de kunstacademie gaan doen en op mijn zestigste ben ik begonnen met de academie voor styling in Amsterdam. Ik werk al jarenlang als styliste: voor tijdschriften, particulieren en bevriende kunstena

Hoewel er op Nelleke dus lang een taboe heeft gerust voor mij, heb ik er inmiddels vrede mee. Laatst kwam ik de naam tegen in een tijdschrift. Ik heb die toen uitgeknipt en op mijn dagboek geplakt. Hij mag er weer een beetje bij zijn, die oude naam van mij.

andere verhalen uit de serie whats in a name