Nieuwe naam als vrouw: Iris, 2011
uit de serie whats in a name
Nieuwe naam als vrouw: Iris, 2011
De naam die ik had, was best te vervrouwelijken, maar dat leverde iets op wat ik echt té suf en oubollig vond. Een vriend met wie ik daarover een paar jaar terug sprak, zei: “Bel anders je ouders eens om te vragen hoe je had geheten als je een meisje was geweest.” Dat deed ik en ze hadden dat direct paraat: Iris – hun oogappel.

Ik heb de naam eerst een half jaar voor mezelf gehouden, zodat ik er voorzichtig aan kon proeven, en het begon steeds beter te voelen. Inmiddels kan ik tig redenen noemen waarom die naam perfect bij mij past.

Dat verband met ogen is toepasselijk: daar heb ik mijn hele leven veel complimenten over gekregen. Verder vond ik het belangrijk dat de nieuwe naam vier letters zou tellen – dat komt krachtig over, wat goed is als je zaken doet. En natuurlijk is er de associatie met de bloem, die vrolijk oogt, mooi van vorm is, lekker ruikt – ook in parfums – en erg kleurrijk is. Vroeger vond ik dingen al snel lastig en eng, en zei ik vaak ‘nee’. Nu durf ik alles. Binnenkort dans ik bijvoorbeeld mee met een circusoptreden in de Rotterdamse binnenstad.

Dan is er ook nog dat bekende nummer ‘Iris’ van Goo Goo Dolls: “And I don’t want the world to see me / ’Cause I don’t think that they’d understand.” Dit lied gaat volledig over mij en over de liefde van mijn leven, die ik in 2013 ontmoette, maar die binnen een jaar ook weer overleed. Alles opgeven om maar een keer te mogen ruiken aan haar haar, een keer haar hand aanraken en haar te kussen. Ja, zo voelde het precies. Dat juist de Griekse godin die gepersonifieerd wordt als de regenboog Iris heet, was ook al zo’n prachtige bijkomstigheid: die reisde van het godenrijk tot de onderwereld aan toe. Ze kende de hemel en de hel – net als ik.

Wat me het meest opvalt nu ik een paar jaar als vrouw door het leven ga? Dat vrouwen écht een ondergeschikte rol toebedeeld krijgen in deze maatschappij – er wordt wel degelijk veel gediscrimineerd op geslacht, en vrouwen worden minder serieus genomen in discussies. Maar tegelijkertijd zie ik dat vrouwen die rol ook vaak zelf in stand houden. Ze mogen zich soms best iets krachtiger opstellen.

andere verhalen uit de serie whats in a name