Ype werd Peter (en andersom)
uit de serie whats in a name
Ype werd Peter (en andersom)
Als zoon van een Groningse vrouw en een Friese man werd ik bij de burgerlijke stand ingeschreven als IJpe. Een foutje: hij bedoelde eigenlijk Ype. Die naam kreeg ik geheel volgens de familietraditie: de eerste zoon noemde je Sipke, een generatie later was de oudste zoon Ype, dan weer Sipke, enz. Toch heeft mijn moeder, die niet veel ophad met die Friezen, het voor elkaar gekregen dat mijn roepnaam Peter werd. Ik ben ervan overtuigd dat mijn leven totaal anders was verlopen als dat niet was gebeurd. Dan had ik andere keuzes gemaakt, en waren er andere ontmoetingen geweest.

Toen ik 25 werd, vond ik eigenlijk dat ‘Ype’ weer terug moest. Ik was trots op mijn Friese achtergrond: de Friezen vormen een trots, strijdlustig volk met een sterk karakter. Peter vond ik maar een saaie naam. Eén op de tien kinderen werd destijds zo genoemd. Zelfs de hond van mijn oom heette Peter. Maar ik pakte die wijziging toen niet handig aan, en dus bleef het alsnog Peter.

Toen werd ik 50 en de kinderen gingen het huis uit. Ik maakte weer ruimte voor vergeten hobby’s als reizen, theater, festivals. Ik was niet altijd meer te vinden in het dorp waar ik met mijn vrouw woon, maar bivakkeerde steeds vaker in de stad. Ik kreeg nieuwe vrienden en kwam terecht in een soort dubbelleven.

Het Ype-gevoel was er intussen nog steeds. Ik ondernam een nieuwe poging tot naamsverandering, maar dan minder radicaal. Heel geleidelijk dropte ik mijn naam Ype, en de eerste keer dat ik werd aangesproken als Ype ... wauw, dat voelde goed.

Aanvankelijk wilden veel oude vrienden niets weten van de naamswijziging (“want met Ype hebben we geen herinnering”). Maar nadat ze mijn nieuwe naam in hun mobiel hadden opgeslagen, wende het vrij snel. In die tijd kreeg ik ook een andere baan, en mijn nieuwe collega’s leerden me als Ype kennen. Op Facebook en LinkedIn ging ik de tussentijd van “Peter (Ype)” via “Ype (Peter)” naar alleen “Ype”.

Intussen zijn we vijf jaar verder. Ype maakt me sterker en krachtiger. Alleen bij mijn gezin blijf ik Peter. In de woorden van mijn vrouw: “Die twee namen vormen een mooi onderscheid tussen jouw twee levens.”

andere verhalen uit de serie whats in a name